Blog

Vaarwel Webnode

13-08-2012 22:55

Ja ik weet het, ik weet het. Ik ben mijn beloftes niet nagekomen, maar ik was volledig inspiratieloos. Maar ik heb goed nieuws! Ik had ergens in een hoekje van mijn brein toch nog wat inspiratie gevonden en ging direct aan de slag. Maar niet hier, het spijt me. Ik heb een nieuwe blog, via wordpress. Er is bijna niks veranders naast het feit dat het veel praktischer is. Webnode is gemaakt voor websites, met de mogelijkheid om te bloggen. Wordpress daarentegen is gemaakt voor bloggen. Mijn blog staat nu direct op de homepage, bovendien is het makkelijker bij te houden en heb je meer mogelijkheden qua bloggen. Ook waren er bij wordpress veel meer keuzes voor de lay-out, want hoewel Webnode genoeg keuzes geeft en je veel kan aanpassen, de leukste lay-outs zie ik telkens weer terug. Ook kan je zelf een lay-out maken bij wordpress, maar daar ben ik nog lang niet technisch genoeg voor. Wat nog een nadeel was van Webnode was dat iedereen het fout zei of schreef (webnoot, webnood, webnote...). Ook werkt het met reacties schrijven veel handiger en betrouwbaarder. Kortom: wordpress werkt gewoon beter voor mij. Mijn account heet hetzelfde als mijn twitter: it is a Mad life. Wordpress is nog een beetje lastig maar ik vind het vast snel uit. Veel leesplezier op mijn nieuwe blog, bedankt voor het lezen van deze blog en voor al jullie lieve/aardige/grappige reacties, hopelijk raak ik jullie niet kwijt!

itisamadlife.wordpress.com

Vaarwel Webnode, ik heb het leuk met je gehad :')

 

Bonjour

15-07-2012 14:06

Hello people! Even weer een update, met weer dezelfde verontschuldigingen en shit zoals altijd, haha. Ik heb me niet aan mijn beloftes gehouden, dat ik elke week zou gaan bloggen, sorry! Deze keer heeft een wat betere reden... Ik schrijf dit vanaf mijn mobiel, die nog maar 12% van zijn accu overheeft. Ik zit in Frankrijk, ik ben op vakantie. Daardoor heb ik niet de kans gehad om te bloggen, excusez-moi! :(
Maaaaar ik heb ook goed nieuws! (soort van) Als ik volgende week thuis kom heb ik tijd, veel tijd. En die tijd zal ik gaan vullen met bloggen, ja echt waar! Bovendien ga ik dan nog hard aan de slag met iets nieuws (ooeh spannénd!), daar horen jullie nog van!
En Kim, als je dit leest, je verzoek komt écht nog, dat beloof ik je! En iedereen die dit leest mag natuurlijk ook een verzoek indienen, vind ik leuk :)

xx Madelon

Gedicht #1 - Onderweg

19-06-2012 13:28

 

Mijn eerste gedicht, spannend! Natuurlijk niet mijn allereerste gedicht, maar wel het eerste dat ik online zet. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om elke week zoiets te zien, soms wat luchtiger dan de andere keer. Ik hoop dat jullie het bericht begrijpen, zo niet, dan hoor ik dat graag in een reactie, aarzel nooit met een vraag!

Misschien zijn de letters op het plaatje wat onduidelijk, dus hier nog een keer het gedicht:

Altijd maar onderweg

Onderweg naar geluk

Onderweg naar pech

Naar voren, naar achter

Naar links en naar rechts

En als je dan eindelijk stilstaat

Is dat een lijdensweg.

 

Bron foto: We Heart it

BE YOURSELF!

18-06-2012 13:50

Als je naar de titel kijkt zal je vast denken dat ik nu een artikel ga schrijven, over dat je jezelf moet zijn. Vrij logisch, als je het zo bekijkt, maar ik begin een haat aan die uitspraak te krijgen. Natuurlijk moet je jezelf niet verbergen, natúúrlijk moet je anderen niet kopiëren, en ja natúúrlijk ben je goed bezig als je jezelf blijft. Maar waarom denken die mensen, die deze uitspraak gebruiken, niet wat verder na? Misschien is iemand wel zo geboren, dat ze snel zich aan anderen aanpassen, dat ze niet willen opvallen, of dat ze graag bij de massa willen horen. Dan zíjn ze toch zichzelf, als ze met de massa meegaan? Waarom moeten ze zich dan gaan aanpassen, dan luisteren ze toch feitelijk niet? Iedereen is zichzelf, altijd, welke eigenschappen je ook hebt, die blijf je houden. Of mag ik nu niet klagen over deze mensen, omdat ze geboren zijn met de eigenschap om deze uitspraak tegen mensen te zeggen? Snap je het nog? Ik weet namelijk zelf niet meer zo goed wat ik nou eigenlijk allemaal gezegd hebt...

De moraal van het verhaal:

Blijf jezelf, en zeker als mensen dat tegen je beginnen te zeggen.

Bat English

17-06-2012 15:25

Well, hello everybody.

Today i'm blogging English, because of the really, really bad English of Dutch people. I've collected some sentences with the typical Dutch grammar. And I know, maybe my English isn't that good as well, but I know it's way better than... you know, some other Dutch people.

  • I feel my so lonely.
  • There's really nothing on the hand.
  • Yes, maby...
  • It's just my!
  • I always get my sin.
  • Your awsome!
  • That's really bat English
  • The cookies are up!

En zo zou ik nog wel even kunnen doorgaan. Want wat zijn Nederlanders soms slécht in Engels. Een aantal van deze zinnen heb ik letterlijk gehoord of gelezen. Andere zinnen heb ik gezien in het boekje: 'I always get my sin', zeker een aanrader voor degene die hier om kan lachen. 

Wif laf,

Madelon

Jouw bil, is één krokodil.

16-06-2012 19:37

Over het algemeen ben ik al niet erg te spreken over de Nederlandse muziek, en vaak vind ik ook nederlandse 'popmuziek' (tussen aanhalingstekens omdat het helemaal niet zo populair is) niet om aan te horen. Dus ook dat nieuwe liedje van Mr. Polska en Yellow Claw vind ik verschrikkelijk. Vanwege 1. De tekst, en 2. ALLES. Het liedje gaat als volgt: "Jouw bil, is één krokodil. Hap, hap, met je krokobil. Jouw bil, is één krokodil. Hap, hap, hap, hap.". Dit volgt zo'n honderden keren en dan komt er een beat, die er totaal niet bij past. Een man, waarvan ik trouwens ook nog nooit wat van had gehoord, zit in een jacuzzi vervolgens het volgende stukje te 'zingen'/vertellen: "Ga met je billen zakken... Doe met je billen zakken.... Ik heb money, in m'n zakken... Wat is dat? Je billen zakken...". Deze stukken uit het lied komen nog een aantal keer en dan komt er nog een soort Engelse rap. Míjn god, wat is dít liedje slecht zeg. Om maar te beginnen met het feit dat het een compliment is als je billen er uit zien als een krokodil (correctie: als één krokodil, zoals hij het zo leuk zegt). Ik bedoel, een groen kwaadaardig beest met tanden. Bij sommige teksten kunnen zulke op het eerste gezicht domme zinnen metaforisch zijn, maar ik neem aan dat dat hier niet het geval is. Daar zijn ze te dom voor (zie: "jouw bil is _één_ krokodil", en "doe met je billen zakken"). Het ergste is nog dat dit verschríkkelijke lied zo erg in je hoofd blijft hangen... 

Doe het jezelf niet aan, maar als je het lied tóch wil horen, klik dan hier.

UPDATE

16-06-2012 17:25

Ik ben slecht, heel slecht. Slecht in regelmaat. Ik hou van spontane acties, maar in regelmatige stuff ben ik echt verschrikkelijk. Denk aan huiswerk, kamer opruimen, and last but definately not least, bloggen. Ik wil heel graag mijn blog bijhouden, maar het lukt niet. Ik wil mijn blog naar een hoger niveau tillen, maar hoe moet dat ooit gaan lukken als ik bijna nooit blog? Ik wil echt beter worden. Vooruit werken, een paar keer (minimaal één keer) per week een artikel online zetten. En het moet lukken, met jullie hulp. Ik heb een plan, om mijn blog verfrissender, regelmatiger, beter te maken. Normaal schreef ik altijd column-achtige stukjes, heel soms een uitzondering. Maar ik hou niet alleen van columns schrijven. Ik wil gewoon meer, veel meer. Maar oké, dit is het plan: bij elke dag gaat een bepaald onderwerp voor mijn blog horen. Ik doe het niet elke dag, maar elke week kies ik minimaal één ding uit, om dat op die dag te maken/schrijven/laten zien. Dit is het overzicht:

Maandag: Maandagfrustraties.

Dinsdag: Gedichtdag.

Woensdag: Filosofische stuff.

Donderdag: Beetje kletsen.

Vrijdag: Finally friday! 

Zaterdag: foto/muziek/kunstdag

Zondag: Surprising Sunday :)

Dat is wat jullie kunnen verwachten de komende tijd. Misschien maak ik een wijziging in mijn plan, als dit het geval is, dan horen jullie dat natuurlijk meteen!

 

 

Die lach haal jij niet meer weg.

25-05-2012 15:38

Ik lig, zacht in het gras. Ik open mijn ogen en kijk naar boven en zie de zon en de blauwe lucht die mij vanmorgen ook hebben wakker gemaakt. Rustig draai ik mijn hoofd en ik kijk naar links. Lachende vriendinnen, zij genieten ook. Ik ga langzaam rechtop zitten en zie eenden zwemmen. Ik kijk naar rechts en daar ligt een frisbee, die snel weer wordt opgepakt en wordt gegooid, door de jongens uit mijn klas. Ik geniet van dit alles en ik wil meer zien. Ik sta op en loop een beetje rond. De lelijke school staat naast me maar daar hoef ik pas over een half uur weer naar binnen. Tot die tijd kan ik kijken, zien, waarnemen. En vooral genieten. Ik draai me om. IJsjes etende mensen zie ik overal en ik besef dat ik eigenlijk ook wel zin heb in verkoeling. Ik veeg het zweet van mijn voorhoofd af en kijk naar beneden. Slippers. Ik loop weer rustig naar mijn vriendinnen. We lachen. De zon maakt ons blij, heel blij. J'aime le soleil, yo quiero el sol, ich liebe die Sonne, i love the sun. En ik haat de schoolbel die nu mijn ultieme geluk verpest. 

Hevige sociale dilemma's.

21-05-2012 14:15

Oké. Ik weet niet meer zo goed wat ik moet doen. Ik dacht dat ik een besluit genomen had en nu twijfel ik weer. Bereid je voor op deze mededeling, hij kan misschien schokkend zijn om mij dit te zien schrijven. Daar komt het. Ik wil misschien op twitter. Oké. Laat dit even op je inwerken.

 

 

 

Ik weet dat ik mezelf tegenspreek door dit te zeggen, omdat ik wel eens eerder had verteld dat ik nóóit op twitter zou gaan. Maar ik wil het misschien dus toch gaan doen, voor m'n blog. Ik wil puur een zakenrelatie met Twitter aangaan, ik zal nooit onnozel dingen gaan twitteren zonder toegevoegde waarde. Of juist wel, maar dan in volledig sarcastische blog-stijl. En ik wist bijna zeker dat ik het ging doen, en nu twijfel ik dus weer. Ik wil het van jullie horen (niet dat ik zo veel lezers heb, haha). Ik zet een poll neer, en ik hoop dat er snel wordt gereageerd. Eigenlijk wil ik het ook gewoon wel. Maar zodra ik dat zeg twijfel ik weer. Laat het me weten, en help me uit dit zware dilemma.


En omdat ik geen geduld meer had om te wachten op meer stemmen, heb ik nu twitter en is de poll verwijderd.

Vertel het me alsjeblieft, dan kan ik weer leven.

20-05-2012 16:12

Zoals ik in mijn biologie blog vertelde, kan ik helemaal gek worden als ik te horen krijg hoe ik werk. Nou jongens, ik heb weer een nieuwe bron van doordraai-verschijnselen gevonden hoor! Bij de biologieles probeer ik maar mijn verstand gewoon op nul te zetten, en de toetsen te maken zonder te realiseren wat ik schrijf. Het lukt niet altijd, maar volgend schooljaar ben ik er vanaf. Nu heeft mijn brein een nieuw idee naar voren gebracht, om mezelf mee gek te maken. Brein, I LOVE YOU. Niet dus. Deze vraag heeft mijn brein voorgelezen van zijn eeuwige quizkaartje met onmogelijke vragen: Wat is de mens, wat is leven, wat ben ik? En dan kan je zeggen: de mens is een dier dat dezelfde voorouders heeft als de apen, als je hart klopt dan leef je, jij bent een mens. (Of wat jou theorie, overtuiging of geloof dan ook is) Maar zo denk ik er niet over. Om de hoofdprijs te winnen moet ik mijn brein vertellen wát het leven is, en waaróm er leven is. Het is alsof er een paar 16jarige meisjes in de kruidvat naar hetzelfde nagellakje als jou zitten te kijken (en dus half over je heen hangen omdat ze een stuk langer zijn). Ik wil die nagellak helemaal niet meer hebben, als ze zo in m'n nek zitten te hijgen. Zo voelt het. Ik kan niet meer normaal leven, als die vraag steeds door mij heen galmt. De nagellak kan ik echter zo terug zetten, en weglopen wanneer ik wil. Die vraag gaat niet zo maar mijn hoofd uit.

1 | 2 | 3 | 4 >>